Frisse neus

Halverwege de 19e eeuw raakte de binnenstad vervuild en kreeg hygiëne steeds meer aandacht. Amsterdammers kregen behoefte om een frisse neus te halen, en daarom werd in 1845 het eerste stadspark van Amsterdam aangelegd: het Westerplantsoen.

 

Het park op het voormalige terrein van de Westergasfabriek, 2006

Theater

Door verlegging van het Westerkanaal moest dit plantsoen echter verdwijnen. Zo ontstond op deze plek in 1891 een nieuw park: Het Westerpark. Het had een lange oprijlaan, een kinderspeelplaats en een grote vijver. En in de zomer konden de Amsterdammers er terecht voor theatervoorstellingen.

 

De speelweide, 1965

Watertuin

In 2003 werd dit park samengevoegd met een nieuw park, waarin het oude gasfabriekterrein werd opgenomen. De Amerikaanse landschapsarchitecte Kathryn Gustafson koos hierbij voor een verloop in verschillende lagen van oost naar west. Van klassieke stadstuin tot korfbalveld waar plaats is voor sport en spel tot een watertuin waar bewoners zich kunnen terugtrekken in de natuur.

 

Beelden in het Westerpark, 2005

Land art

De achterliggende gedachte van dit verschil in zones is dat de mens in de loop der jaren een andere houding is gaan aannemen ten opzichte van de natuur. Bovendien krijgt iedere plek in het park op deze manier een eigen sfeer. Het werk van Gustafson bevindt zich vaak op het grensgebied van landschapsarchitectuur en land art.