Fel verzet

De veemarkt en het abattoir kwamen dichtbij het Oostelijk Havengebied en het spoor te liggen. Die locatie was logisch: het was in die tijd geen bewoond gebied, en de aan- en afvoer van vee en vlees kon per spoor of over het water. Toch was er fel verzet tegen de plannen, want er waren op dat moment nog drie houtzaagmolens in bedrijf – De Hoop, De Liefde en Het Fortuin – en die moesten wijken voor de gemeentelijke ambities. Pas na veel juridisch getouwtrek gaven de eigenaren op.

Veemarkt, abattoir, interieur slachthal, 1910

Oude nieuwbouw

Veel gebouwen van de veemarkt en het abattoir zijn gesloopt. Slechts acht gebouwen zijn bewaard gebleven, waaronder een aantal woningen van bijvoorbeeld de marktmeester en de waagmeester, het kantinegebouw met monumentaal hekwerk en een politiebureau. De gebouwen zijn nu omringd door de oudste nieuwbouw van het Oostelijk Havengebied.

 

Het te slachten vee wordt door de poorten geleid, 1930

Sociale huurwoningen

Toen de nieuwbouwplannen voor de rest van het Oostelijk Havengebied nog vorm moesten krijgen, was de toekomst van het voormalige abattoirterrein al duidelijk. Daar werden onder andere 550 sociale huurwoningen gebouwd. Er was haast bij, want er was een tekort aan betaalbare woningen. In 1990 ontvingen architecten Lucien Lafour (1942) en Rikkert Wijk (1948) hiervoor de Wibautprijs voor stedenbouw.

 

De poortgebouwen en het hekwerk herinneren nog aan het abattoir en veemarktterrein