Taartpunten

De huizen op de hoek van de Gerard Doustraat (voorheen het Zaagmolenpad) met de Tweede Jacob van Campenstraat, de Quellijnstraat en Daniel Stalpertstraat lopen uit in een scherpe punt en worden daarom in de volksmond ook wel ‘taartpunten’ genoemd.

Gerard Doustraat 137. Gezien in de richting van de Ferdinand Bolstraat.

Straten volgen sloten

Het oorspronkelijke plan van stadsingenieur J.G. van Niftrik behelsde een luxe wijk met grote woonblokken en brede straten. De gemeenteraad wees het plan echter af, omdat het beoogde stratenplan een omvangrijke en dure herverkaveling vereiste van het poldergebied, de Binnendijkse Buitenveldertse polder. Een nieuw plan werd in 1876 opgesteld door J. Kalff, directeur van Publieke Werken. Hij handhaafde de bestaande verkaveling van het poldergebied, zodat de nieuwe straten het oude slotenpatroon volgden.

De taartpunt ten midden van de Gerard Doustraat (links) en Quellijnstraat (rechts), 1978.

Oude en Nieuwe Pijp

Alle Amsterdamse buurten werden destijds met letters werden aangeduid en dit deel van de Pijp werd de buurt YY genoemd. Dit gebied behoort tot de Oude of Noord-Pijp. De Nieuwe of Zuid-Pijp werd ontwikkeld na annexatie in 1896 van een gedeelte van de voormalige gemeente Nieuwer-Amstel (het huidige Amstelveen), als onderdeel van het Plan Zuid van de architect Hendrik Pieter Berlage. Hij ontwierp dit plan in de jaren 1917- 1918. De realisatie volgde tussen 1923 en 1925.,196 w