De Amsterdamse School

Sinds de woningwet van 1902 lag de nadruk van de Amsterdamse bouwproductie vooral op woningbouw. Karakteristiek voor de Amsterdamse School zijn de gesloten woonblokken met golvende bakstenen gevels. De architectonische vorm van het hele bouwblok was belangrijker dan die van de afzonderlijke woningen. De lange gevels met de opvallende detaillering in het hout- en baksteenwerk aan de omringende straten worden rond beide pleinen afgewisseld met robuuste, sobere woonblokken.

 

Het Henriëtte Ronnerplein, gezien naar Penseelstraat, 1958

Het mekka van de volkshuisvesting

De Klerk en Kramer werkten zo goed samen dat niet altijd duidelijk is wie wat ontworpen heeft. De huizenrijen aan beide pleinen zijn in ieder geval van De Klerk. Beide architecten konden zich goed vinden in de socialistische denkbeelden van De Dageraad. Vooral Kramer geloofde dat een esthetisch verantwoorde woonomgeving kon bijdragen aan de verheffing van arbeiders. De hoofdzakelijk drie- en vierkamerwoningen waren een aanzienlijke verbetering van de woonomstandigheden van arbeiders.

 

Detail topgevels aan het Henriëtte Ronnerplein

Politieke idealen

Op de hoek van het Henriëtte Ronnerplein is een portretbuste geplaatst van Florentius Marinus Wibaut (1859-1936), de socialistische wethouder van Volkshuisvesting die de bouw van de omringende woningbouwcomplexen mogelijk maakte. Hij zorgde ervoor dat de stad Amsterdam een grote financiële bijdrage leverde aan de (architectuur) van de woningen. Deze sociale huurwoningen zijn tegenwoordig in bezit van woningcorporatie de Alliantie.

 

Dr. F. M. Wibaut bij de onthulling van zijn borstbeeld, 1931. Foto: Vereenigde Fotobureaux N.V.