Lucebert (1924-1994)

Op de vliering van dit pand woonde in 1952 de experimentele dichter en beeldend kunstenaar Lucebert (‘helder licht’), pseudoniem van Lubertus Jacobus (Bertus) Swaanswijk.. Het dubbeltalent (dichter en schilder) Lucebert had zich in 1948 aangesloten bij de Experimentele Groep Holland, die later op zou gaan in de Cobrabeweging. De eerste tentoontstelling van Cobra in het Stedelijk Museum was voor Lucebert tevens de laatste. In 1949 verliet hij de groep die – net als hijzelf – het spontane in de kunst voorstond. Het debuut van Lucebert als dichter was in datzelfde jaar. Twee jaar later in 1951 volgde zijn eerste bundel. In 1953 kwam de grote erkenning toen hem de poëzieprijs van de Gemeente Amsterdam werd toegekend. De uitreiking in 1954 werd echter afgelast omdat de van de Contraprestatie levende steuntrekker verkleed als keizer de prijs in ontvangst wilde nemen. In de verontwaardiging werd hij door de politie naar buiten werd gewerkt. De 'Keizer der Vijftigers' woonde in dat jaar al niet meer in Amsterdam. In 1953 was hij verhuisd naar het kunstenaarsdorp Bergen (NH), waar hij zich bezig hield met fotograferen, lithograferen, etsen, zeefdrukken en schilderen. Lucebert bleef echter ook dichten en ontving nog vele prijzen waaronder nog twee keer de poëzieprijs van de Gemeente Amsterdam, de Constantijn Huygensprijs en de P.C. Hooftprijs. In 1983 kreeg hij de Nederlands-Belgische prijs der Nederlandse Letteren. Regels als ‘alles van waarde is weerloos’ en ‘overal zanikt bagger’ zijn bij een breed publiek bekend. Tot aan zijn dood in 1994 bleef Lucebert zijn veelzijdige kunstwerken exposeren in binnen- en buitenland.

 

Foto: Henk Jonker